دانيل شرايبر وکيل
شعبه مرکزي شرکت بزرگ حقوقي در تلآويو بود و در ابتدا مسئوليت ادغام
و تملک شرکتها را بر عهده داشت. همزمان با استخدام در اين شرکت
حقوقي, دانشجوي کارشناسي ارشد حقوق حق اثر نيز بود. اغلب رؤياي تأسيس
شرکت خود را داشت. يک روز هنگام درد و دل با يکي از دوستانش به نام
آندرو گولدمان که مهندس نرمافزار بود آرزوي قلبي خود را آشکار ساخت.
آندرو به وي گفت اگر ايده خوبي گير بياورد, آن را عملي خواهد کرد.
بعد از آن، روزي در راه خانه، ايدهاي به ذهنش راه يافت مبني بر
اينکه پس از خروج اطلاعات و دادهها از رايانه خدماترسان, اينترنت
هيچ محافظي براي حمايت از آنها ندارد. با توجه به گسترش فوقالعاده
اينترنت (از 142 ميليون نفر در سال 1998 پيشبيني ميشود به 320
ميليون نفر تا سال 2002 برسد) محتمل بود که موضوع حق مالکيت معنوي،
مشکل جديتري شود به طوري که بسياري را از استفاده از اينترنت منصرف
کند, به ويژه کساني که ايدههاي با ارزشي را روي وبسايت خود نمايش
ميدهند. براي مثال، تشکيلاتي همچون استوديوهاي سينمايي و تلويزيوني،
موزهها، عکاسيها و موارد بيشمار ديگر، که تمايل به تبليغات و ارتقاي
کالا و ايدههاي محافظت شده خود دارند، در معرض استفاده و کپي برداري
غيرقانونياند. در واقع هر چيز را که روي اينترنت باشد ميتوان
بارگذاري کرد، و به طور غيرقانوني کپي کرد، توزيع کرد و فروخت. چيزي
که لازم بود اين بود که راهي بيابند که بازديدکنندگان صفحههاي وب
نتوانند اطلاعات، نمودارها، و تصاوير را بارگذاري و از آن استفاده
غيرقانوني کنند.
تحقيقات حاکي از آن
بود که چنانچه فردي بخواهد مطالبي را که قانون حق اثر روي آن درج شده
بفروشد تحت پيگرد قانوني قرار ميگيرد و بازداشت خواهد شد. با وجود
اين اگر تعداد اين موارد نقض قانون زياد ميشد، احتمال پيدا کردن و
محاکمه همه آنان بسيار کم بود. نتيجهگيري دانيل اين بود که جلوگيري
از بارگذاري اطلاعات, بيشتر مورد نياز شرکتهايي است که اطلاعات و
ايدههاي ارزشمندي را روي وبسايت خود ميگذارند.
شرايبر با همکاري
آندرو گولدمان و پسانداز شخصي 000/200 دلار، فعاليت کارآفرينانه
نوپاي خود را به نام سي سِيف در مارس 1998 آغاز کرد. به دنبال اين دو
کارآفرين, در حالي که مجهز به طرح تجاري بودند، 5/1 ميليون دلار ديگر
از شرکت آي اِس پي که شرکت تأمينکننده سرمايه براي فعاليتهاي
کارآفرينانه است گرفتند تا کالايي را طراحي کنند و توسعه دهند که
اهداف از پيش تعيين شده آنان را برآورده سازد. حاصل اين تلاشها
محصولي بود به نام پيکس سِيف بود که از هر ايده و تصويري که کاربر
قصد تملک آن را داشت حفاظت ميکرد. از اين رو اگر بازديدکنندگان
صفحههاي وب سعي داشتند تصويري را، مثلاً از استوديوي هاليود،
بارگذاري کنند، پيامي در پنجره گفتگو دريافت ميکردند مبني بر اينکه
آنچه کاربر ميخواهد کپي کند محافظت شده است. از اين رو بازديدکننده
صفحه وب فقط ميتوانست تصاوير را بر روي صفحه تماشا کند ولي قادر به
توليد مجدد آنها نبود. سريعاً از بخشهاي بسياري از بازار به ويژه
استوديوهاي سينمايي و تلويزيوني از اين محصول استقبال کردند.
در اکتبر 1999, شرکت
سي سِيف حدود 5/8 ميليون دلار ديگر کسب کرد و نامش را به آلچه مِديا
تغيير داد و نام کالاي خود را از پيکس سيف به کِلِور کانتنت سِروِر
تبديل کرد. همچنين دفتر مرکزي خود را از اسرائيل به سانفرانسيسکو در
کاليفرنيا انتقال داد. مرحله دوم و اساسي تأمين مالي قرار بود براي
بازاريابي و تحقيق و توسعه بيشتر راهحلها جهت پيشبيني و برطرف کردن
مشکلات حفاظتي انجام گيرد. هماکنون اين فعاليت کارآفرينانه40 کارمند
دارد که شامل مديريت سطح بالايي چون استيوِن ميلر است که نايب رئيس
شرکت سهامي اوراکل است.
دانيل شرايبر و آندرو
گولدمان مثالهاي خوبي از کارآفرينانياند که به دنبال راهحلهايي
براي انبوه مشکلاتي ميگردند که هماکنون در زمينه حق مالکيت معنوي
وجود دارد. گسترش اينترنت و افزايش نرمافزارهاي رايانهاي سوالهاي
تازه بيشماري را درباره مالکيت معنوي مطرح کرده است. کارآفرينان لازم
است هم از مشکلات آگاه باشند، و هم از راههاي جلوگيري از بروز مشکلات
بالقوه در مورد کالاها و خدمات خود. اين فصل به کارآفرين بينشي
ميدهد تا به راهحلهاي احتمالي و چگونگي پيادهسازي آنها دست يابد
برگزيده از کتاب
"کارآفريني" نوشته "هيستريچ" ترجمه دکتر فيضبخش و دکتر تقيياري
